ΣΕΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ «Δόκτωρ Γκλας»

ΔΟΚΤΩΡ ΓΚΛΑΣ

Όλοι φοράνε μάσκες!  Και το χειρότερο, αυτό είναι το πιο μεγάλο τους προτέρημα!

’…. Και εκείνη τη στιγμή ξεχύθηκε από την ορχήστρα το εναρκτήριο μουσικό μοτίβο: ‘’Ποτέ δεν πρέπει να ρωτήσεις!’’ Και με φαντάστηκα μέσα σε αυτή τη μυστικιστική συνέχεια των λέξεων και οι πέντε αυτές λέξεις μού αποκάλυψαν μια πανάρχαια και μυστική σοφία ‘’Ποτέ δεν πρέπει να ρωτήσεις!’’ Ποτέ μη φθάσεις στο βυθό του θέματος που με απασχολεί: γιατί ποτέ μη καταλήξεις εσύ ο ίδιος στον πάτο της θάλασσας. Μην ψάχνεις την αλήθεια: γιατί δεν θα τη βρεις και θα χάσεις τον εαυτό σου.’’ Ποτέ δεν πρέπει να ρωτήσεις! ‘’Το ποσό της αλήθειας που σου αναλογεί, το παίρνεις ούτως ή άλλως. Είναι βέβαια ανακατεμένο με ψευδαισθήσεις και ψέματα, αλλά με αυτό τον τρόπο προστατεύεται η υγεία σου, αν δεν ήταν νοθευμένο ίσως να σου έκαιγε τα σωθικά. Προσπάθησε να μην ξεπλύνεις το ψέμα από την ψυχή σου, δεν μπορείς να φανταστείς το μέγεθος των συνεπειών, θα χάσεις τον εαυτό σου και όλα όσα αγαπάς. ’’Ποτέ δεν πρέπει να ρωτήσεις!’’

Τι είναι τελικά ο Δόκτωρ Γκλας; Ψυχάκιας; Δειλός και κρυψίνους προβληματικός; Ψυχρός δολοφόνος; ¨Ένας άνθρωπος που  προσπαθεί να σκοτώσει τον ‘’Πατέρα’’ που αντιπροσωπεύει ο πάστορας Γκρεγκόριους (όπως πολύ ωραία περιγράφει η Μ. ¨Ατγουντ στο επίμετρο του βιβλίου;)Εξαιρετικό ψυχογράφημα, τολμηρό για την εποχή του μυθιστόρημα(Στοκχόλμη1869-Κοπεγχάγη 1941)της Σκανδιναβικής λογοτεχνίας.  Ανοιχτό σε ερμηνείες το μυθιστόρημα του Σέντερμπεργκ και τα ερωτήματα που θέτει ατελείωτα. Είναι ένα βιβλίο για  αυτούς που ‘’η ζωή περνάει από μπροστά’’ τους, για τους αδιέξοδους έρωτες, για τους εμμονικούς που κάποια στιγμή διαπιστώνουν ότι σπατάλησα τη ζωή τους για κάτι ανέφικτο, κάτι άπιαστο.

‘’Από σκοτάδι σε σκοτάδι. Ζωή, δεν σε καταλαβαίνω.’’

Τολμηρό για την εποχή του να μηλάει  για εκτρώσεις, την ευθανασία, ανατρεπτικό με έναν ήρωα που είναι ψυχρός, με νοσηρό ρομαντισμό! Οι χαρακτήρες του βιβλίου  προσπαθούν να ζήσουν μέσα σε ένα κόσμο με αυστηρές και καθορισμένες προδιαγραφές, εντός  στερεοτύπων. Ο Γκλας είναι καλός και κακός ταυτόχρονα, σαν το Ξένο του Καμύ, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ή μεταφράστρια στο έξοχο επίμετρο της. Ο Γκλας βρίσκεται μπροστά  σε ένα ηθικό δίλημμα. Έχει αφιερώσει τη ζωή του να σώζει ανθρώπους, και τώρα θεωρεί ότι το ηθικό είναι να απελευθερώσει μια γυναίκα από τα ‘’δεσμά’’. Έχει αποφασίσει να απαλλάξει τον κόσμο από το Γκρεγκόριους και ότι  αυτός  αντιπροσωπεύει.  Στη σκέψη του αυτό είναι ηθικό, το σωστό και αδιαφορεί για τις συνέπειες, εξάλλου γνωρίζει ότι μπορεί να το κάνει χωρίς να τον υποπτευθούν, λίγη τύχη χρειάζεται!  Ο  συγγραφέας δεν δίνει απαντήσεις για τίποτα, απλά θέτει ερωτήματα!

‘’Όλοι μας θέλουμε να μας αγαπούν! Εάν αυτό δεν γίνεται , τότε έστω ας  μας θαυμάζουν! Η ψυχή μας τρέμει το κενό. Θέλει την επαφή, χωρίς να λογαριάζει το τίμημα’’.

Αποσπάσματα απο το μπλοκ (https://librofilo.blogspot.gr/)

Advertisements
This entry was posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s