Το ιδανικο δεν ειναι να εχουμε αξια για τους αλλους. Το ιδανικο ειναι να αξιζουμε για μας τους ιδιους. «Clarissa Lispector»

cafe_2Ξεκινήσαμε σαν μια παρέα που συχνά συναντιόταν και μιλούσε για ιδέες, συγγραφείς και βιβλία, στο συνοικιακό βιβλιοπωλείο της καρδίας μας, και κάποια στιγμή αποφασίσαμε να γίνουμε λέσχη που θα διάβαζε και θα συζητούσε σοβαρή λογοτεχνία, ικανή να μας πάει παραπέρα, να μας «ψηλώσει» το νου, να μας διασώσει την ανθρωπιά, να μας βαθύνει και να μας κάνει ουσιαστικότερη την επικοινωνία. Κι έτσι κι εφέτος για όγδοη χρονιά, συνεχίζουμε ν’ ακολουθούμε τα μονοπάτια της καρδιάς και της σκέψης.     

Advertisements
Γνωμικό | Posted on by | Σχολιάστε

Andrei Makine«Το αρχιπέλαγος μιας άλλης ζωής»

Πολύ ωραία παρουσίαση γίνεται στο ακόλουθο link: http://librofilo.blogspot.com/2018/07/blog-post_31.html, σε άρθρο που γράφτηκε Τρίτη  31 Ιουλίου 2018 .

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία | Tagged | Σχολιάστε

CHINUA ACHEBE«ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΑ»

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΑ

«Εκείνο όμως που θεωρείται καλό σε ένα μέρος είναι κακό σε κάποιο άλλο.»

Ο Τσινούα  Ατσέμπε,  γεννημένος στη ανατολική Νιγηρία, στο χωρίο Ογκίντι.

Από τα πρώτα κέντρα του αγγλικανικού Ιεραποστολικού έργου στη χώρα των Ίμπο.   Έχοντας διάβαση πρώτα το «Πέταλα από αίμα» από τον Κενυάτη Νγκούγκι γουά θιόνγκο στο δυνατό μυθιστόρημα του !  Για την αφύπνιση των αφρικανικών λαών. Τώρα διαβάζοντας δεύτερο Αφρικανό ισότιμο με το  πρώτο!  αποδίδουν και η δυο εξίσου καλά την συνείδηση των Ανθρώπων που ζουν στης φυλές της Αφρικής. Και οι δυο μιλούν για το τρόμο της αποικιοκρατίας. Στο έργο του Ατσέμπε δεν υπάρχει άσπρο και μαύρο. Η Αφρική πριν από την έλευση των Ευρωπαίων δεν ήταν παράδεισος, ούτε και κόλαση. Η αποικιοκρατία, επιβλήθηκε σε ήδη υπάρχουσες, περίπλοκες κοινωνίες, με την δική τους αντίληψη του κόσμου και τους δικούς τους διχάσμούς. Από φυλές σε φυλές που η οργάνωση,  τα έθιμα, την αναφορά που έχουν για τους προγόνους τους, που δοξάζουν, τα πνεύματα που επικάλουν για βοήθεια , τα μάγια, της μάσκες που φορούν, τους θεούς που αυτοί δημιουργούν, από υλικά δικά τους πέτρα…. Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία, Εκτός Ευρώπης Λογοτεχνία | Σχολιάστε

ΛΕΟΝΑΡΔΟ ΠΑΔΟΥΡΑ «Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ»

Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ο Παδούρα , γράφει για τα προβλήματα στην Κούβα του 2014.Γράφει για την Κούβα των Κουβανών, και όχι την Κούβα της προπαγάνδας. Για το πως ζουν και αντιλαμβάνονται τη ζωή πολλοί απλοί ή σκεπτόμενοι Κουβανοί. Ο σεβασμός που έχει για την Ιστορία, την μεταπλάθει σε λογοτεχνικό υλικό. Μελετά την ενδεχόμενη αλήθεια και τις διαδικασίες, και παραμένη πιστός στα ουσιώδη! Η ήρωες του, και στα προηγούμενα βιβλία του, η δράση τους, στις ιστορικές του πράξεις, και στις προσωπική τους σκέψης. Η συμπεριφορά του ανθρώπου σε σχέση  με την ελευθερία του, διαμέσου της Ιστορίας. Στον «Άνθρωπο που αγαπούσε τα σκυλιά» ήταν στο πεδίο της πολιτικής, και των γεγονότων. Στους  «Αιρετικούς» μιλάει κυρίως για την  στάσεις κι αποφάσεις των προσώπων μέσα σε ιστορικό πλαίσιο.« Η  Ιστορία επηρεάζει τα άτομα παρά με το πώς τα άτομα προσπαθούν να επηρεάσουν την Ιστορία.» Στην «Η Διαφάνεια του χρόνου»  επαναλαμβάνει μια  αστυνομική ιστορία, όπως συνήθως με τον Μάριο Κόντε, με την αναζήτηση μιας μαύρης παρθένου που έχει χαθεί. Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία | Σχολιάστε

ΕΚΤΟΡ ΦΑΣΙΟΛΙΝΣΕ« Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ»

Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

Ο Φασιολίνσε, Κολομβιανός συγγραφέας, άξιος συνεχιστής του Γκαρσία Μαρκές! Σε αυτό το βιβλίο του γράφει ένα  σπουδαίο μυθιστόρημα, για την οικογένεια την διάφορα των χαρακτήρων ανάμεσα στα αδέλφια.  Για τους έρωτες, τους φόβους, της ελπίδες για ένα καλύτερο κόσμο. Μια ελεγεία για τον εύθραυστο παράδεισο που όλοι αφήνουμε πίσω μας, για τόπους, που για τον κάθε ένα μοιάζει πια σαν χαμένος παράδεισος. Η Οκούλτα, δεν υπήρξε ποτέ γη χαρισμένη από μονάρχες της Ισπανίας. Ξεκίνησε με απλούς ανθρώπους, σε μία απέραντη έκταση γης. Μια φάρμα κρυμμένη μέσα στα βουνά της Κολομβίας. Τρία αδέλφια, δυο κορίτσια, και ένα αγόρι. Με αφορμή τον θάνατο της μητέρας τους συναντιούνται.«Η μητέρα και για τους τρείς ήταν ένας πλανήτης, ενός ήλιου ζεστού, που γυρίζανε γύρω της.» Ο Αντόνιο μετά το θάνατο της μητέρας του. Θέλησε να μελετήσει και να γράψει για την οικογένεια, την Ιστορία του χωριού και της φάρμας. «Η μνήμη είναι σαν να αγκαλιάζεις τα φαντάσματα που έκαναν δυνατή τη ζωή μας.»Το χωριό όπου γεννήθηκαν ο μπαμπάς του, οι παππούδες του και οι προπάπποι του. Οι αφέντες αυτής της φάρμας, κόβοντας δάση, μετακινώντας πέτρες, που υπήρχαν εδώ από την δημιουργία του κόσμου. Γράφοντας για να μάθουν και να θυμούνται τα παιδιά. Τα παλιά πράγματα, οι οικογενειακές ρίζες, οι πρόγονοι. Είναι οι τελευταίοι κληρονόμοι αυτής της γης, που αλλάζει  δραματικά. Τώρα θέλουν να ανασκάψουν τις κοίτες των ποταμών, να ανασκαλέψουν κάτω από τα βράχια, να φτιάξουν σήραγγες στα βουνά, ψάχνοντας για χρυσάφι, ασήμι, χαλκό, ουράνιο ότι να’ναι .Εύκολα λεφτά των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης σε βάρος του τοπίου, του νερού και της φύσης, τον φυσικό πλούτο και κυρίως την ομορφιά, προστατεύοντας τα δάση και τη γη. Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία | Tagged | Σχολιάστε

ΛΕΙΛΑ ΣΛΙΜΑΝΙ «ΣΕΞ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ»

ΣΕΞ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ

Σεξουαλική μιζέρια συναντά την κοινωνική μιζέρια.

Η Λειλά  Σλιμανί γράφει μια μαχητική συλλογή φεμινιστικής πνοής με δεκαέξι φωνές διαμαρτυρίας. Με το πρόσφατο  ταξίδι μου στο Μαρόκο  επιβεβαιώνω  αυτά που είδα, άκουσα, και ένιωσα. Ο Βασιλιάς που κυβερνά Μοχάμεντ Στ’  είναι αρκετά νέος, και μετά την «Αραβική Άνοιξη,»  έδωσε ένα μικρό  ρεύμα δημοκρατίας φοβούμενος τα χειρότερα ιδίως από τους νέους!  Είναι πιο διαλλακτικός από τον πατέρα του,(Χασάν Β’)  μια απόλυτη μοναρχία με δεκάδες  χιλιάδες θύματα, οι φυλακές είναι γεμάτες «αντιφρονούντες, ομοφυλόφιλοι, μοιχαλίδες …..  »Στο Μαρόκο και σε πολλές άλλες μουσουλμανικές χώρες, η θέση της γυναικάς είναι φριχτοί! Ο μισογυνισμός είναι ατιμώρητος. Διατηρείται μια κουλτούρα της σιωπής, που κηρύσσεται από τους θρησκευτικούς ταγούς,  «θρησκεία είναι εργαλείο κοινωνικού ελέγχου». Κάθε τζαμί και στο πιο μικρό χωριό έχει ένα άνθρωπο που δίνει αναφορά στην εξουσία,(Βασιλιά Κυβέρνηση)  αν ο ιμάμης στο κήρυγμα του ξεφύγει από το Κοράνι, που αφήνει περιθώρια ερμηνείας! Το μετατρέπουν κατά το δοκούν… Η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι κάτι το αδιανόητο. Η πατριαρχική κοινωνία δεν επιτρέπει καμία χειραφέτηση γυναικών .Φαλλοκρατία! Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες | Tagged | Σχολιάστε

JULIAN BARNES« Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ»

Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

«Ο πανικός όταν κλείνουν οι πόρτες»

«Ο γάμος είναι ένα κλουβί μέσα στο οποίο ζει ο εφησυχασμός!«Ο γάμος είναι μια κοσμηματοθήκη μέσα στην οποία συντελείται μια μυστηριώδης αλχημιστική αντιστροφή μετατρέποντας τον χρυσό, το ασήμι και τα διαμάντια σε απλά μέταλλα και χρωματιστά γυαλάκια. Ο γάμος είναι ένα για χρόνια  αχρησιμοποίητο υπόστεγο όπου μένει δεμένη μια παλιά βαρκούλα για δυο άτομα, διόλου αξιόπλοη  πια, με τρύπες στον πάτο και το ένα κουπί να λείπει. Ο γάμος είναι …«Σαν φραστικοί χείμαρροι  οι άνθρωποι θεωρούσαν ότι για κάθε πάθηση υπήρχε μία μόνο θεραπεία .Σιρόπι για τον πονόλαιμο, ιώδιο για τα τραύματα, ασπιρίνη για τα σημαντικότερα ζητήματα, κι αυτά Επιδέχονταν μοναδικές λύσεις. Η θεραπεία  για το σεξ ήταν ο γάμος , η θεραπεία για τον έρωτα ο γάμος, η θεραπεία για την  απιστία το διαζύγιο, η θεραπεία για τη δυστυχία η δουλειά, η θεραπεία για την απόλυτη δυστυχία το ποτό, η θεραπεία για τον θάνατο η εύθραυστη πίστη στη μετά θάνατον ζωή.» Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία | Tagged | Σχολιάστε

ΧΑΒΙΕΡ ΘΕΡΚΑΣ «Ο ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ»

ΧΑΒΙΕΡ ΘΕΡΚΑΣ «Ο ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ»

Η ζωή είναι κύμα.

Ο Θερκάς καταγίνεται με έναν ψεύτικο ήρωα. Ένα ιστορικό πρόσωπο εν ζωή, τον 97χρονο σήμερα Ενρίκ Μάρκο. Ένα αριστούργημα, αξιοποιώντας  αριστοτεχνικά τους τρόπους του «μυθιστορήματος-χωρίς –μυθοπλασία.».»Υπογραμμίζει την  κρισιμότητα της Αλήθειας. Είναι ένα μυθιστόρημα το  οποίο στηρίζεται εξ ολοκλήρου πάνω σε πραγματικά γεγονότα. Ο Μάρκο σφετερίστηκε το παρελθόν των λιγοστών και λησμονημένων γενναίων της σύγχρονης Ιστορίας της Ισπανίας. Όπως και στους «οι στρατιώτες της Σαλαμίνας» μίλα για την ξεχασμένη μνήμη . Διαχωρίζει την ανάμνηση από την επινόηση. Όπως ο Μάρκος θυμάται ότι συνέβη ή αυτό που συμφέρει να θυμηθούμε ότι συνέβη. Στην Ισπανία μετά το θάνατο του Φράνκου θριάμβευε ή βιομηχανία της μνήμης, οι  άνθρωποι επιθυμούσαν να ακούνε τα ψεύδη που ο πρωταθλητής της μνήμης είχε να τους διηγηθεί. Η μνήμη είναι ατομική, μερική και υποκειμενική αντίθετα, η  Ιστορία είναι συλλογική  και φιλοδοξεί να είναι συνολική και αντικειμενική.  Η μνήμη και η Ιστορία είναι επίσης αλληλένδετες. Αλλά η μνήμη δεν είναι Ιστορία. Στο μυθιστόρημα του Πόλεμος και Ειρήνη ο Τολστόι λέει « ο άνθρωπος που συμμετέχει σ΄ ένα ιστορικό γεγονός δεν καταλαβαίνει ποτέ τη σημασία του» Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία | Tagged | Σχολιάστε