Το ιδανικο δεν ειναι να εχουμε αξια για τους αλλους. Το ιδανικο ειναι να αξιζουμε για μας τους ιδιους. «Clarissa Lispector»

cafe_2Ξεκινήσαμε σαν μια παρέα που συχνά συναντιόταν και μιλούσε για ιδέες, συγγραφείς και βιβλία, στο συνοικιακό βιβλιοπωλείο της καρδίας μας, και κάποια στιγμή αποφασίσαμε να γίνουμε λέσχη που θα διάβαζε και θα συζητούσε σοβαρή λογοτεχνία, ικανή να μας πάει παραπέρα, να μας «ψηλώσει» το νου, να μας διασώσει την ανθρωπιά, να μας βαθύνει και να μας κάνει ουσιαστικότερη την επικοινωνία. Κι έτσι κι εφέτος για όγδοη χρονιά, συνεχίζουμε ν’ ακολουθούμε τα μονοπάτια της καρδιάς και της σκέψης.     

Advertisements
Γνωμικό | Posted on by | Σχολιάστε

Bernhard Schlihk«ΟΛΓΑ»

Bernhard Schlihk« ΟΛΓΑ»

«Η Χήρα μιας Γενιάς»

«Για τα παιδιά που καταλαβαίνουν ότι ο κόσμος καταρρέει, ότι οι νίκες δεν φέρνουν την ειρήνη, ότι ο Χάρος έχει εγκατασταθεί στα σπίτια μας σαν να είναι ο πνευματικός μας πατέρας, ότι οι έννοιες πατρίδα, ηρωικός θάνατος, τιμή πίστη δεν είναι παρά μόνο λέξεις.»Για άλλη μια φορά ο Σλίνκ, με την ωραία μετάφραση του Απόστολου  Στραγαλινού, καταπιάνεται Εξαίσια! θαυμάσια! Και σε αυτό το βιβλίο του με την ατομική μνήμη, μιας  ηρωίδας  Γυναίκας  που ακροβατεί ανάμεσα στο τραγικό έρωτα της ζωής της, με την Ιστορία, για τα χρόνια που έζησε και ήταν μέχρι τα ενενήντα της! Ο άσβεστος πόθος της για τα πάντα! Και σαν να μας λέει ο Σλίνκ, Θα ήθελε να υπάρχουν και άλλες γυναίκες σαν την Όλγα να μην το βάζουν  κάτω, να είναι πάντα στης επάλξεις για το καλύτερο. Και ο καθρέφτης της Γερμανίας να είναι μέσα από τα μάτια της Όλγας.

Ο αφηγητής ο Φέντιναντ, νεαρός μαθητής της Όλγας, που στο τρίτο μέρος του βιβλίου, έχοντας μαζέψει της επιστολές της προς τον Χέρμπερτ. Μεγάλωσε σε φτωχικές συνθήκες, με μια γιαγιά, που από παιδί την απέρριπτε, δεν την ευχαριστούσε ότι προσπάθεια και να έκανε για να την ευχαρίστηση. Η παλιές διαμάχες με το εαυτό της αναβιώνουν από τα παιδικά της χρόνια μέχρι το θάνατο της.«Και να αγαπάς, ω θεοί, τι ευτυχία, γράφει ο Γκαίτε, θέτοντας το ν’ αγαπάς υπεράνω της ευτυχίας του ν’ αγαπιέσαι .Έτσι μπορεί να γράφει ποίηση όποιος ζει με την ασφάλεια ότι αγαπιέται.»«Εγώ τούτη την ασφάλεια δεν την είχα. Ποτέ.» Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία | Tagged | Σχολιάστε

Juan Gabriel Vasquez «Η Μορφή των λειψάνων.»

«Τα ερείπια του αβαείου στο δάσος με τις βελανιδιές.1809-1810»

 

Juan Gabriel Vasquez, Η μορφή των λειψάνων .

Θα προτιμούσα τον πρωτότυπο τίτλο La forma de las ruinas, «Η μορφή των ερειπίων»- ας θεωρηθεί μια μικρή, γερμανική ρομαντική ροπή. Δεν αντιλέγω στη μετάφραση του Αχ. Κυριακίδη, που τόν θεωρώ κορυφαίο μεταφραστή, αλλά σκέφτομαι τον πλούτο των σημασιών που αφέθηκαν απ’ έξω, αφού η επιλογή της λέξης «λειψάνων» παραπέμπει περισσότερο σε αγίους και στην ιερότητα των οστών τους· και ό,τι αναφέρεται στο μυθιστόρημα δεν αφορά σε αγίους αλλά σε δαίμονες- της ιστορίας.

Ερείπια, λοιπόν, και θλιβερή αποσιώπηση για τα χαλάσματα της Ιστορίας στη σύγχρονη Κολομβία. Και έρχεται το βιβλίο του Vasquez ως νοητή συγγένεια και εκλεκτική συνέχεια ενός άλλου βιβλίου, του συμπατριώτη του Gabriel Garcia Marquez Ο στρατηγός μες στο λαβύρινθό του.Ο αναγνώστης διαβάζει απνευστί τη Μορφή των λειψάνων και αναρωτιέται αν η κολομβιανή ιστορία δεν είναι τίποτε άλλο από μια αφορμή για να συλλογιστεί την ιστορία της δικής του χώρας, τις δικές του εθνικές και συλλογικές αποσιωπήσεις και θεωρίες συνωμοσίας, κι ας μην έχει ζήσει τον πόλεμο και την τρομοκρατία των καρτέλ, τον Εσκομπάρ με τον ζωολογικό του κήπο. Αίφνης, η ιστορία της Κολομβίας του 20ου αι., έτσι όπως παρουσιάζεται στο μυθιστόρημα του Vasquez, γίνεται κομμάτι μιας οικουμενικής τραγωδίας που διεγείρει την εναπομένουσα ενσυναίσθησή μας σε έναν κόσμο αδιάφορο για και απηυδησμένο από την Ιστορία, επιδεικνύοντας ανερυθρίαστα μια τερατώδη άγνοια. Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία | Tagged | Σχολιάστε

Χάινριχ Μπελ«Μπιλιάρδο στις εννιάμισι»

Χάινριχ Μπελ.«Μπιλιάρδο στις εννιάμισι.»

 

«Μη βγει η μνήμη από τη βαθιά παγωνιά της.»

Το βιβλίο του Χάινριχ Μπελ, πολύ πρωτοποριακό, για την εποχή της έκδοσής του!

Και όπως λέει στο επίμετρο του ο Γιάννης Πάγκαλος, η δυτικογερμανική κοινωνία, δεν ήταν ακόμη ιδεολογικά έτοιμη να κοιταχτεί στον καθρέφτη! Και να αποδεχτεί τη ριζική επεξεργασία του παρελθόντος που «προτείνει» το κείμενο.Είναι ένα μυθιστόρημα «μνήμης»! Είναι Συμβολισμός, περί «αμνών και «Βούβαλων»! Είναι η ιστορία τριών γενεών της οικογένειας Φαίμελ, αρχιτεκτόνων.Οι Φαίμελ, δημιουργοί όσο και καταστροφείς, είναι με τη διττή τους υπόσταση, μια θεμελιώδη αντίθεση. Όλοι οι χαρακτήρες μιλούν για το παρελθόν τους. Διάγουν το βίο τους χαμένοι σε ένα διαρκές παρελθόν. Κάνουν ο,τι μπορούν προκειμένου, να μην έχουν παρόν. Οι ήρωες του βιβλίου μηρυκάζουν τα τραύματά τους, όσο οι «αμνοί» ξεχνούν το παρόν, οι «Βούβαλοι» είναι στη πρώτη γραμμή. Αυτό το βιβλίο μου προκάλεσε μόνο  ερώτησης! Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες | Σχολιάστε

THEODORE DREISER«Η ΚΑΡΙ ΜΑΣ»

 

 

 

Δευτέρα, Οκτωβρίου 15, 2018

Απο το Blog Liborfilo

http://librofilo.blogspot.com/

 

 

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία | Tagged | Σχολιάστε

Zia Haider Rahman «Υπό το φως των όσων γνωρίζουμε»

Ο Υποβιβασμός της αξιοπρέπειας!

«Το να ρίχνεις φως δεν αποκαλύπτει πάντα την αλήθεια των πραγμάτων. Οτιδήποτε νέο βρίσκεται στα όρια του οπτικού μας πεδίου, μες το σκοτάδι, κάτω από τη γραμμή του ορίζοντα, οπότε τίποτα νέο δεν είναι ορατό, παρά μόνο υπό το φως των όσων γνωρίζουμε!»Ο συγγραφέας Ράχμαν μας προσφέρει ένα πολυσέλιδο  μυθιστόρημα, για της προσωπικές σχέσης, της κοινωνικές, για τις ρίζες, την επινόηση της ταυτότητας, την εξορία, τον ρατσισμό, τις ανώτερες τάξεις, τις ταξικές κάστες, σε μια Αγγλία που τόσο μετράνε οι τάξεις! Οι Βρετανοί αισθάνονται αμηχανία για ανθρώπους που δεν ταιριάζουν στο κύκλο τους, και στην κοινωνικής ζωής στην Αγγλία. Αυτό ίσχυε για την νέα αριστοκρατία όσο ίσχυε ανέκαθεν και για την παλαιά, ιδίως τη Βρετανική Ελίτ και στη –νεοαριστοκρατία.« Η ζωή που μπορεί να γίνει κατανοητή, με τον κόσμο του παρελθόντος, το πρόβλημα είναι ότι βιώνεται προς τα εμπρός. »          Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία | Tagged | Σχολιάστε

ONDJAKI«ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ» ΝΤΟΥΛΣΕ ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΝΤΟΖΟ «ΓΥΡΙΣΜΟΣ»

Δυο εξαιρετικά βιβλία( Καλημέρα σύντροφοι) (Γυρισμός) .

Τα δέντρα ζουν με τις ρίζες τους έξω απ’ το χώμα;

Η Ανγόλα είναι μια χώρα που βρίσκεται στη νότια Αφρική και βρέχεται από Ατλαντικό Ωκεανό. Υπήρξε αποικία της Πορτογαλίας και ανεξαρτητοποιήθηκε το 1975.Διαβάζοντας δυο υπέροχα βιβλία που λες και είναι η συνεχεία του ενός με του άλλου, με δυο ταλαντούχους συγγραφείς!Ο νέος Ανγολέζος Οντζάκι, και η Ντούλσε Μαρία Καρντόζο, πορτογαλίδα περνώντας τα πρώτα χρόνια της στη  Αγκόλα.Και η δυο οι αφηγητές είναι  παιδιά. Παιδιά που διαχειρίζονται τα συναισθήματα τους με τρυφερότητα, με αγάπη, για τους ανθρώπους, τους τόπους τη γλώσσα τους!  Που και τα δυο παιδιά βλέπουν την πολιτική με τον δικό τους τρόπο, την αλήθεια τους για μια χώρα, οπού μαίνεται ένας εμφύλιος πόλεμος! Το ένα παιδί είναι μέσα στη χώρα με τον εμφύλιο, το άλλο εκδιωχθέντα, στη μητρόπολη(Πορτογαλία) σαν επαναπατρισμένο. Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία | Σχολιάστε

Juan Gabriel Vasquez «Η ΜΟΡΦΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ»

Η ΜΟΡΦΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ

Να γίνουμε συμβολαιογράφοι της μνήμης του παιδιού!

Μετά από τους (πληροφοριοδότες,)και (ο ήχος των πραγμάτων όταν πέφτουν.) Ο Βάσκες, και σε αυτό που είναι πολύ καλύτερος για μένα .Με την Υπέροχη μετάφραση του Αχιλλέα Κυριακίδη!

Ιστορική αναζήτηση, ξεκινά ως τεκμηριωτική μυθοπλασία εξελίσσεται σε πολιτικό νουάρ, για να καταλήξει σε υπαρξιακό δράμα. Σε ένα κόσμο γεμάτο συνωμοσίες της εξουσίας, του παρελθόντος και του τώρα. Που δεν έχει αλλάξει καθόλου ότι και να γραφεί το ημερολόγιο. Συνδέει τις δολοφονίες του Τζον Φ. Κένεντι και του  Χόρχε Γκαιτάν, ο θάνατος του  οποίου καθόρισε την ιστορία της Κολομβίας. Όχι τόσο ως προς τα πραγματικά γεγονότα όσο ως προς την υπόδειξη του ενός και μοναδικού δράστη που τροφοδότησε πλήθος σεναρίων και έδωσε  τροφή σε ευφάνταστες θεωρίες συνωμοσίας….

Οι Λατινοαμερικανοί, που είναι  ο πέμπτος που διάβασα φέτος, οι τρεις από την Κολομβία , γράφουν τέτοια εκρηκτικά διαμάντια… Ο ένας καλύτερος από των άλλων, τόσο ταλαντούχοι  τόσο λογοτεχνική δημιουργία που δεν έχουν να ζηλέψουν,  τίποτα  από τους προηγούμενους  μεγάλους δάσκαλους τους! Σε μια χώρα που για πολλά χρόνια «Σκότωναν για τη χαρά να βλέπουν τους άλλους να πέφτουν!» Σε μια Κολομβία, που οι ηγέτες (και όχι μόνο) πλάθουν τα γεγονότα όπως τους αρέσει, σε  μια εσκεμμένοι λήθη που πριν βυθιστεί στη λήθη και είναι πλαστή, που οι  εκδοχές που προσπαθούν να βιάσουν την αλήθεια, να μας πουν ψέματα ή να μας εξαπατήσουν,  και οι συνωμότες να την βγάζουν καθαρή σε κοινωνίες ανυπεράσπιστων , και αθώων, ανθρώπων. Συνέχεια

Posted in Όλες οι κατηγορίες, Ευρωπαϊκή λογοτεχνία | Tagged | Σχολιάστε